Er komt wat aan... Een cadeautje. 'k Zal er ook eerlijk bij zeggen dat het niet origineel is. 'k Heb het afgekeken van anderen. Drie keer raden... Goed zo, gelijk de eerste keer geraden! 't Is een Give Away.
Ik geef één waardebon weg van 20 euro, te besteden in onze webwinkel aan iemand die voldoet aan de volgende voorwaarden:
1) Zich aanmeldt als volger (in de rechterkolom)
2) Een reactie achterlaat onder dit bericht
Als je vervolgens nog een link plaatst op je website of weblog naar deze blog kun je een waardebon krijgen van 30 euro i.p.v. 20 euro. Meld wel even als je dit gedaan hebt.
De uitslag van deze Give Away hoop ik bekend te maken op 31 maart....
woensdag 16 februari 2011
Give Away
dinsdag 15 februari 2011
Gekregen!
'k Was net grotendeels door mijn boeken heen. Kom ik vanmiddag thuis, ligt er een doos boeken. Gekregen! Ook vanaf deze plaats wil ik de gever en geveres hartelijk dankzeggen.
De oogst? Een paar voorbeelden; Bunyan, Huntington, de Redelijkheid, Theod. v.d. Groe, Ooms, Piet Prins, Barend de Graaff, Het blijvende Woord (GBS), Markten in Nederland en Landleven (het boerenbestaan van toen).
Morgen b.l.e.w. hoop ik de eerste boeken van deze stapel op de site van Boekenstek te zetten. Dit geeft de burger weer moed...
De oogst? Een paar voorbeelden; Bunyan, Huntington, de Redelijkheid, Theod. v.d. Groe, Ooms, Piet Prins, Barend de Graaff, Het blijvende Woord (GBS), Markten in Nederland en Landleven (het boerenbestaan van toen).
Morgen b.l.e.w. hoop ik de eerste boeken van deze stapel op de site van Boekenstek te zetten. Dit geeft de burger weer moed...
maandag 14 februari 2011
Vroeger, toen we nog trots op ons land waren...
Dat idee krijg ik heel sterk als ik zo'n oud schoolatlasje bekijk. Of is het alleen maar nostalgie, waardoor ik dat denk. Kijk nou dat mooie kaartje eens uit die oude schoolatlas. Hoewel.... wat is oud? De titelpagina meldt 1968, dat ligt toch nog maar net achter ons?
Toch is het alsof ik een ander Nederland instap. Een Nederland uit de boeken van Piet Prins en de Kameleonserie, toen het leve nog wat ongeclompiceerder was. En wat zijn we trots op ons land....
Kijk alleen maar naar de kaartjes. Een boompje, fabriekje, varken, hert, suikerbiet, zee-met-bootje enz. Zo gezellig.... En dan de citaten. Zomaar een paar zinnen:
Zijn we dat niet een beetje kwijt? We zijn wat vitterig en zeurderig geworden. We focussen op wat niet goed gaat. We hebben het zo zwaar. We....
Waarom kan het vandaag niet meer? Want het geldt toch nog steeds wat in het boekje staat: "Je ziet dus wel dat dat kleine Nederland toch een heel belangrijk landje is in de grote wereld." Waarvan acte!
Toch is het alsof ik een ander Nederland instap. Een Nederland uit de boeken van Piet Prins en de Kameleonserie, toen het leve nog wat ongeclompiceerder was. En wat zijn we trots op ons land....
Kijk alleen maar naar de kaartjes. Een boompje, fabriekje, varken, hert, suikerbiet, zee-met-bootje enz. Zo gezellig.... En dan de citaten. Zomaar een paar zinnen:
Groningen is één van onze belangrijkste akkerbouwprovincies. Leeuwarden heeft één van de grootste veemarkten van ons land. Gaasterland is een zeer mooi gedeelte van Friesland (bos), evenals de omgeving van Appelscha en Heerenveen. In Drente bouwt men veel nieuwe fabrieken. Bij Schoonebeek bevinden zich rijke oliebronnen. De Overijsselse heuvelrijen zijn begroeid met prachtige bossen. Midden op de Veluwe zijn prachtige zandverstuivingen.Heb ik het nu mis? Wat houden we ons land hoog. Gepaste trots, jawel! En wat een wij-gevoel. Hoe noemde onze vorige premier dat ook al weer? VOC-mentaliteit, dat is het juiste woord.
Zijn we dat niet een beetje kwijt? We zijn wat vitterig en zeurderig geworden. We focussen op wat niet goed gaat. We hebben het zo zwaar. We....
Waarom kan het vandaag niet meer? Want het geldt toch nog steeds wat in het boekje staat: "Je ziet dus wel dat dat kleine Nederland toch een heel belangrijk landje is in de grote wereld." Waarvan acte!
zaterdag 12 februari 2011
Gezondheid uit de apotheek van God
Wie er in de familie mee begonnen is, weet niemand meer. Maar opeens werden ze geïntroduceerd, de Zweedse kruiden. En gelijk deed er een boek intrede, “Gezondheid uit de apotheek van God”, van Maria Treben. De ondertitel luidt: Raadgevingen en ervaringen met geneeskruiden.
Het voorwoord meldt dat we met de intrede van de antibiotica heel veel vergeten zijn van de geneeskrachtige werking van kruiden. Dat zal waar zijn. Er staan talloze voorbeelden in het boek die de lezer vertellen welke wonderlijke genezingen er aan kruiden te danken zijn. En of het nu brandnetel, herderstasje, klaverzuring, paardebloem, salie, Sint Janskruid of vrouwemantel is, allen hebben ze hun geneeskrachtige werking bewezen. Het mooiste van het boek is dat nadrukkelijk gewezen wordt dat dit de apotheek van God is…..
De Zweedse kruiden deden dus hun intrede. De dikgedrukte woorden uit het boek van Maria Treben liegen er niet om. Het schijnt te helpen voor de volgende aandoeningen; buiktyphus, vleesvergiftiging, geelzucht, darmverstopping, braken, diarree, lidtekens, vlekken, sneden, wonden, hoofdpijn, voorhoofdsholteontsteking, misvormingen en…. zo gaat het nog even door.
Het scala aan ziektes wordt afgewisseld door verhalen van de genezingen: “Op een dag kwam er een oude vrouw, die al jaren met een stok moest lopen, naar mij toe. Door jicht en reumatiek was ze krom geworden, geen medicijnen konden helpen en ook geestelijk ging het al slecht met haar. Drie maal daags nam ze 1 theelepel Zweedse kruiden in met brandnetel- en heermoesthee en na drie weken kon ze alweer zonder stok wandelen.”
Maria Treben: “Hoe dikwijls vertellen mij mensen die mijn voordracht bijwonen, dat zij dank de Zweedse kruiden hun hoorapparaat weg konden leggen, en weer normaal horen.”
Zo gaat het bladzijden lang door. En het geheim? Gewoon, 10 gr. Aloë, 5 gram Myrrhe, 0,2 gram Safraan, 10 gram Senneblaadjes, 10 gram Kamfer, 10 gram Rabarberwortel, 10 gram Zitterwortel, 10 gram Manna, 10 gram Venetiaanse Theriak, 5 gram Zilverdistelwortel en 10 gram Engelwortel. Het geheel moet getrokken worden in graan- of fruitjenever. Hoe langer vervolgens dit elixer staat, des te meer neemt de geneeskracht toe.
Bovenstaande wijsheid werd in een oud handschrift gevonden na het overlijden van de beroemde Zweedse arts dr. Samst, een geneeskundig specialist. Dr. Samst stierf tijdens een ongeluk bij het paardrijden. Hij was toen 104 jaar oud. Zijn ouders en grootouders hadden ook een zeer hoge leeftijd bereikt….
Toch is dit nog niet alles. Maria: “Ik streef ernaar, de mensen niet alleen naar geneeskruiden en de krachten daarvan te verwijzen, maar vooral naar de almacht van de Schepper in wiens handen ons leven geborgen is en Die het bepaalt. Bij Hem zoeken wij hulp en troost, deemoedig en zorgvuldig ook de kruiden uit Zijn apotheek. Hem behoort het toe ons te leiden en te helpen en ons leven te richten naar Zijn wil."
Daar is niets aan toe te voegen…..
Het voorwoord meldt dat we met de intrede van de antibiotica heel veel vergeten zijn van de geneeskrachtige werking van kruiden. Dat zal waar zijn. Er staan talloze voorbeelden in het boek die de lezer vertellen welke wonderlijke genezingen er aan kruiden te danken zijn. En of het nu brandnetel, herderstasje, klaverzuring, paardebloem, salie, Sint Janskruid of vrouwemantel is, allen hebben ze hun geneeskrachtige werking bewezen. Het mooiste van het boek is dat nadrukkelijk gewezen wordt dat dit de apotheek van God is…..
De Zweedse kruiden deden dus hun intrede. De dikgedrukte woorden uit het boek van Maria Treben liegen er niet om. Het schijnt te helpen voor de volgende aandoeningen; buiktyphus, vleesvergiftiging, geelzucht, darmverstopping, braken, diarree, lidtekens, vlekken, sneden, wonden, hoofdpijn, voorhoofdsholteontsteking, misvormingen en…. zo gaat het nog even door.
Het scala aan ziektes wordt afgewisseld door verhalen van de genezingen: “Op een dag kwam er een oude vrouw, die al jaren met een stok moest lopen, naar mij toe. Door jicht en reumatiek was ze krom geworden, geen medicijnen konden helpen en ook geestelijk ging het al slecht met haar. Drie maal daags nam ze 1 theelepel Zweedse kruiden in met brandnetel- en heermoesthee en na drie weken kon ze alweer zonder stok wandelen.”
Maria Treben: “Hoe dikwijls vertellen mij mensen die mijn voordracht bijwonen, dat zij dank de Zweedse kruiden hun hoorapparaat weg konden leggen, en weer normaal horen.”
Zo gaat het bladzijden lang door. En het geheim? Gewoon, 10 gr. Aloë, 5 gram Myrrhe, 0,2 gram Safraan, 10 gram Senneblaadjes, 10 gram Kamfer, 10 gram Rabarberwortel, 10 gram Zitterwortel, 10 gram Manna, 10 gram Venetiaanse Theriak, 5 gram Zilverdistelwortel en 10 gram Engelwortel. Het geheel moet getrokken worden in graan- of fruitjenever. Hoe langer vervolgens dit elixer staat, des te meer neemt de geneeskracht toe.
Bovenstaande wijsheid werd in een oud handschrift gevonden na het overlijden van de beroemde Zweedse arts dr. Samst, een geneeskundig specialist. Dr. Samst stierf tijdens een ongeluk bij het paardrijden. Hij was toen 104 jaar oud. Zijn ouders en grootouders hadden ook een zeer hoge leeftijd bereikt….
Toch is dit nog niet alles. Maria: “Ik streef ernaar, de mensen niet alleen naar geneeskruiden en de krachten daarvan te verwijzen, maar vooral naar de almacht van de Schepper in wiens handen ons leven geborgen is en Die het bepaalt. Bij Hem zoeken wij hulp en troost, deemoedig en zorgvuldig ook de kruiden uit Zijn apotheek. Hem behoort het toe ons te leiden en te helpen en ons leven te richten naar Zijn wil."
Daar is niets aan toe te voegen…..
vrijdag 11 februari 2011
Dokter, denkt u dat ik horens krijg?
Misschien kent u het verhaal al lang. Toch wil ik het u niet onthouden. Het staat in "de zon wil ook door kleine raampjes schijnen" van ds. J.J. Poort. Het boekje is uitgegeven bij de Elisabethbode te Lochem in 1985. U weet wel dat ds. Poort allerlei boekjes geschreven heeft met alledaagse voorvallen. Voorvallen waaruit een diepere les te leren is. Eén van die stukjes wil ik u niet onthouden:
Toch ontroerend.
Wat zou de les zijn?
U mag het zeggen...
"dokter, denkt u dat ik horens krijg?"
Ik geef toe, dat 't nogal absurd klinkt: "dokter, denkt u dat ik horens krijg..." maar u moet wel bedenken, dat ik toen niet ouder was dan een jaar of tien. En in die leeftijd groeit dan alles aan je, in je, en waarom zouden daar ook geen horens bij kunnen komen?
Het is dan geen geruststellende gedachte dat geen enkel mens op aarde horens heeft (en jij die "dus" ook niet krijgt) maar integendeel: 't angstzweet breekt je uit bij 't idee dat jij, als énige onder alle mensen, met horens op je hoofd het leven verder in zult moeten.
Als énige! Dat zou toch ontzèttend zijn!
En dat hadden ze me nu juist, al dagen lang, met z'n allen wijsgemaakt.
De man de vrouw en de drie jongens. Ik schat ze om de 20 jaar oud, in een (ach ja, ik denk wel: leuk bedoelde maar) tot diepe wanhoop en wilde angst brengende samenzwering.
Ik logeerde bij hen...
En ze wezen naar mijn voorhoofd, raakten de zijkanten aan, even opzij boven de ogen, met een wijsvinger er even op drukkend, en dan zeiden ze, op bezorgde toon: "bobbels...dat zijn vreemde bobbels...als dat maar geen horens worden, binnenkort!"
Elke dag gebeurde 't wel een keer.
Steeds vaker.
Dan lachten ze, maar ik begreep hun lachen niet. En lag urenlang wakker, 's nachts, en bond mijn stropdas strak om mijn hoofd. Bád ook, dat 't niet gebeuren zou.
Op een middag ben ik toen, voor 't eerst van mijn leven, naar een dokter gegaan, op 't spreekuur.
Niemand, die het wist.
Ik kende hem ook niet.
Binnen, in zijn spreekkamer, barstte ik in huilen uit en vertelde, wat zij mij vertelden...
"Dokter, denkt u dat ik horens krijg?"
Ik ben die dokter, na meer dan 30 jaar, zo verschrikkelijk dankbaar!
Want, bezorgd, geschrokken haast, stond hij op van achter z'n bureau, liep op me toe en voelde krachtig met beide duimen en wijsvingers op de twee plekken...
Dacht even na.
Vroeg toen op de brancard te gaan liggen en de ogen te sluiten. Met een fel licht scheen hij op die plekken.
Ik wachtte ademloos.
Toen zij hij: "gelukkig, jong, ik dacht 't eerst ook even... maar er is niets aan de hand, ik heb 't helemaal gecontroleerd, je zult nooit horens krijgen!"
O, dank u, dank u dokter! heb ik gezegd.
Ga maar gauw naar huis, zei hij, en deed glimlachend de deur voor mij open.
's Avonds heb ik, onder de dekens, God gedankt.
Zonder die stropdas...
Die hing weer over mijn stoel.
Toch ontroerend.
Wat zou de les zijn?
U mag het zeggen...
Abonneren op:
Posts (Atom)


